Κύριοι Πρόεδροι, 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. με το παρόν καταθέτει τις προτάσεις της στο σχέδιο νόμου: «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση Ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων»και ζητάει να κληθεί η Ε.Σ.Α.μεΑ. σε ακρόαση κατά τη συζήτησή του στη συνεδρίαση της Βουλής, προκειμένου να αναπτύξει τις προτάσεις της.

Προτάσεις - Συμπληρώσεις - Τροποποιήσεις επί των άρθρων του νομοσχεδίου.

Άρθρο 7: Εθνική Σύνταξη 

1. Η αναλογική μείωση του ποσού της εθνικής σύνταξης βάσει του ποσοστού αναπηρίας του δικαιούχου και του χρόνου ασφάλισης αποτελεί κατάφωρη αδικία, αφού η Εθνική Σύνταξη χορηγείται για την κάλυψη αποκλειστικά των βιοτικών αναγκών και ουδεμία σχέση έχει με την κάλυψη των αναγκών αναπηρίας. Η προβλεπόμενη αυτή μείωση που φτάνει έως και το 50% του αρχικού ποσού της Εθνικής Σύνταξης σε συνδυασμό με τη μείωση που επέρχεται ανάλογα με το χρόνο ασφάλισης, θα οδηγήσει σε ολοκληρωτική εξαθλίωση και πείνα τους συνταξιούχους με αναπηρία και τους νέους συνταξιούχους μετά την ψήφιση αυτού του νόμου αλλά και τους παλαιούς. 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας και στις παρ. 2 και 4 του άρθρου 7 εξαιρεί από τις μειώσειςόσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007. 

Ζητάμε όμως τη συμπλήρωση της ανωτέρω διάταξης, στην παρ. 2 δεδομένου ότι υπάρχουν κατηγορίες αναπηρίας που δεν συμπεριλαμβάνονται στο π.δ. 169/2007, όπως άτομα με αιμορροφιλία. Ως εκ τούτου ζητάμε την επαναδιατύπωση της διάταξης ως εξής: «Η κατά τα ανωτέρω μείωση δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις συνταξιοδότησης με βάση τις διατάξεις του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007 (ΦΕΚ 210 Α`) είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά…..».

Επίσης ζητάμε την επέκταση της ανωτέρω ευνοϊκής ρύθμισης σε όλους τους συνταξιούχους με αναπηρία και ζητάμε να προστεθεί η εξής παράγραφος: «Στους συνταξιούχους με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας 50% και ανεξαρτήτως ετών ασφάλισης χορηγείται το 100% του ποσού που αντιστοιχεί στην Εθνική Σύνταξη, όπως αυτό ισχύει κάθε φορά».

1. Στο τέλος της παρ. 4 ζητούμε να προστεθούν οι ακόλουθες ρυθμίσεις: α. «Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες στην οικογένεια του θανόντος υπάρχει μέλος με αναπηρία (τέκνο, σύζυγος) με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω χορηγείται ολόκληρο το ποσό της Εθνικής Σύνταξης όπως αυτό ισχύει κάθε φορά».

β. «Η  διάταξη της παραγράφου α του άρθρου 5 του ν. 3232/2004, όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 26 παρ. 3 του ν. 4075/2012 εξακολουθεί να ισχύει κανονικά» Οι διατάξεις αυτές αφορούν στην μεταφορά της σύνταξης θανόντος γονέα σε τέκνα ορφανά και από δύο γονείς τα οποία είναι άτομα με βαριές αναπηρίες και πολλαπλές ανάγκες εξάρτησης με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%.

Άρθρο 8: Ανταποδοτική σύνταξη

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί θετική την πρόταση της Ε.Σ.Α.μεΑ. που έκανε δεκτή ο Υπουργός Εργασίας στη διάταξη της παρ. 2 σύμφωνα με την οποία σε όσους συνταξιοδοτούνται με τις προϋποθέσεις  των  διατάξεων  του  τετάρτου  εδαφίου  της  περίπτωσης  α`  της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007, είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά, καθώς και για όσα από τα αναφερόμενα  σε  αυτές πρόσωπα  συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, είτε με  βάση  τις  διατάξεις  του  ν.2084/1992, λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τη διάρκεια της ασφάλισής του προκειμένου να υπολογιστεί το ποσοστό αναπλήρωσης των 35 ετών. 

Άρθρο 9: Προσωρινή σύνταξη

Στο άρθρο 9 ζητούμε να αναφερθεί με ρητό τρόπο ότι η προσωρινή σύνταξη καταβάλλεται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα στους δικαιούχους που είναι άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και στους γονείς και νόμιμους κηδεμόνες που προστατεύουν άτομα με αναπηρία ή σε όσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, ή με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στα πρόσωπα του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007 (ΦΕΚ 210 Α`) είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά.

Άρθρο 10: Οικογενειακή παροχή - επιδόματα τέκνων - προσαύξηση σύνταξης

Ζητάμε να συμπεριληφθεί παράγραφος 3 ως εξής: 

«Για τους γονείς που έχουν τουλάχιστον ένα τέκνο με αναπηρία με ποσοστό 67% και άνω, το ποσό της προσαύξησης της υπολογιζόμενης σύνταξης γίνεται 20% και χορηγείται εφόρου ζωής για όσο το τέκνο είναι εν ζωή»

Άρθρο 11: Σύνταξη αναπηρίας 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντική τη διάταξη του άρθρου 11 που πρόβλεψε ο Υπουργός, μετά από πρόταση της Ε.Σ.Α.μεΑ, η οποία αναφέρεται στη  σύσταση Επιτροπής με αντικείμενο την επανεξέταση των υφιστάμενων διατάξεων και τη θέσπιση νέων, ενιαίων κανόνων για όλες τις συντάξεις αναπηρίας.

Για την καλύτερη εφαρμογή όμως της διάταξης, θα θέλαμε όμως να συμπληρωθεί ως εξής:

«1. Μέχρι την θέση σε ισχύ νομοθετικής ρύθμισης με αντικείμενο τη θέσπιση νέων, 

ενιαίων  κανόνων  για  όλους  τους  ασφαλισμένους,  το  Δημόσιο  και  οι  λοιποί εντασσόμενοι στον ΕΦΚΑ φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί, εξακολουθούν να εξετάζουν τις αιτήσεις συνταξιοδότησης λόγω αναπηρίας ως προς τις προϋποθέσεις απονομής  σύνταξης, να χορηγούν τις ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις αναπηρίας, καθώς  και  να  καταβάλλουν  το  επίδομα  απολύτου  αναπηρίας και το επίδομα ανικανότητας, σύμφωνα  με  τις  μέχρι  την  έναρξη  ισχύος  του  νόμου  αυτού  διατάξεις  της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου καθώς και τις γενικές και καταστατικές διατάξεις των εντασσόμενων φορέων. Οι νέοι κανόνες πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή έως την 31.12.2016.

2. Με  κοινή  απόφαση  των  Υπουργών  Οικονομικών  και  Εργασίας,  Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης συστήνεται Επιτροπή με αντικείμενο την επανεξέταση των υφιστάμενων διατάξεων και τη θέσπιση νέων, ενιαίων κανόνων για όλες τις συντάξεις αναπηρίας, υπό την αυστηρότατη προϋπόθεση ότι το ενιαίο κανονιστικό πλαίσιο θα θεσπιστεί με βάση ευνοϊκότερες διατάξεις που ισχύουν σήμερα για τους συνταξιούχους με αναπηρία, είτε του δημοσίου, είτε των Φορέων που υπάγονται στον ΕΦΚΑ. Στην επιτροπή αυτή συμμετέχει υποχρεωτικά και ένας (1) εκπρόσωπος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.). Οι ασφαλιστικές παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος ή ατυχήματος εκτός εργασίας, συνεχίζουν να καταβάλλονται σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, έως την επανεξέτασή τους από την Επιτροπή του εν λόγω άρθρου».

Άρθρο 12: Σύνταξη λόγω θανάτου 

1. Η περ. β της παραγράφου 1 θέτει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της σύνταξης  θανόντος γονέα στο τέκνο με αναπηρία, η αναπηρία του τέκνου να έχει εκδηλωθεί προ του 24^ου έτους της ηλικίας. Εύλογα δημιουργείται το ερώτημα: Με ποια λογική ο νομοθέτης θέτει ως προϋπόθεση η αναπηρία να έχει επέλθει προ του 24^ου έτους της ηλικίας; Εάν η αναπηρία επέλθει μετά το 24^ο έτος πως θα προστατευτεί το τέκνο; Γιατί ο νομοθέτης αγνοεί το γεγονός ότι υπάρχουν βαριές αναπηρίες, οι οποίες εκδηλώνονται μετά το 24^ο έτος της ηλικίας όπως τύφλωση, παραπληγία ή βαριές ψυχικές παθήσεις ή χρόνιες παθήσεις;

Η Ε.Σ.Α.μεΑ για την προστασία των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας ζητάει να διαγραφεί  η προϋπόθεση της εμφάνισης της αναπηρίας προ του 24^ου έτους της ηλικίας. 

Ειδικά σε ότι αφορά στις νευροψυχιατρικές παθήσεις, η ανωτέρω προϋπόθεση η οποία ετίθετο και με το ισχύον συνταξιοδοτικό πλαίσιο στερείται λογικής για τους κάτωθι λόγους:

• Εάν η νευροψυχιατρική πάθηση του τέκνου του θανόντος γονέα επιδεινώνεται με το χρόνο και φθάσει σε οξύ σημείο μετά το 24ο έτος της ηλικίας του, τότε χάνει κάθε δικαίωμα στη σύνταξη του γονέα.

• Εάν ο πάσχων χάσει τους γονείς του μετά το 24ο έτος, θα είναι εξαιρετικά δυσχερής η βεβαίωση από την αρμόδια υγειονομική επιτροπή του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας, ότι η νευροψυχιατρική πάθησή του εμφανίστηκε στο παρελθόν, ενώ η δυσχέρεια αυτή θα ενταθεί σε περίπτωση που ο πάσχων δεν είχε νοσηλευθεί πριν το 24o έτος της ηλικίας του, με αποτέλεσμα να μην υφίστανται αποδείξεις του χρόνου επελεύσεως της οφειλόμενης σε νευροψυχιατρική πάθηση αναπηρίας.

Σχόλιο: Σημειώνουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις η νευροψυχιατρική πάθηση εκδηλώνεται μετά το 24ο έτος της ηλικίας.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ζητούμε να διαγραφεί η φράση «εφόσον…….ηλικίας τους».

Επίσης η περ. β της παραγράφου 1, ζητάμε να αντικατασταθεί ως εξής:

«Οι ανωτέρω περιορισμοί δεν εφαρμόζονται εφόσον και για όσο χρόνο ο επιζών  σύζυγος,  κατά  τον  ως  άνω  χρόνο,  έχει  τέκνο  ή  τέκνα  που  υπάγονται  στην παράγραφο  1Β  του  παρόντος  ή  έχουν ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω».

Σε ότι αφορά την προϋπόθεση που αναφέρεται  στην ανικανότητα προς εργασία η  Ε.Σ.Α.μεΑ εκφράζει την ρητή αντίθεσή της, αφού ο όρος αυτός παραπέμπει σε αναχρονιστικές παρελθούσες περιόδους και αντίκειται πλήρως με την σύγχρονη δικαιωματική προσέγγιση για την αναπηρία. Προτείνουμε η σύνταξη του αποβιώσαντος γονέα  να χορηγείται σε τέκνα που είναι άτομα με αναπηρία, τα οποία αποδεδειγμένα δεν εργάζονται με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Στην περίπτωση που εργάζονται η χορήγηση της σύνταξης του αποβιώσαντος γονέα διακόπτεται και επαναχορηγείται μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσης του τέκνου. 

1. Στην παρ. 2 να προστεθεί η περ. εε ως εξής : «Σε ισχύ παραμένει η περ. γ της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 3863/2010 σύμφωνα με την οποία «Εάν ο επιζών των συζύγων, κατά την ημερομηνία θανάτου, είναι ανάπηρος σωματικά ή πνευματικά σε ποσοστό 67% και άνω, λαμβάνει ολόκληρη τη σύνταξη, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η αναπηρία του, ανεξαρτήτως  άλλων προϋποθέσεων». 

Άρθρο 13: Ανώτατο όριο καταβολής σύνταξης 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας, με τη ρύθμιση στο τέλος της παραγράφου 2 που αναφέρει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη τα πάσης φύσεως επιδόματα αναπηρίας στον υπολογισμό του ανώτατου ορίου καταβολής της σύνταξης.

Άρθρο 15: Χρόνος Ασφάλισης 

1. Στο παρόν άρθρο ζητούμε να συμπεριληφθεί διάταξη με την οποία θα αποκατασταθούν αδικίες που έχουν υποστεί οι γονείς/αδέλφια/ κηδεμόνες/σύζυγοι ατόμων με αναπηρία, τους οποίους έχουν στην φροντίδα τους. Είναι αδιανόητη η κατάργηση ευνοϊκών συνταξιοδοτικών διατάξεων για εκείνους που έχουν στην φροντίδα τους άτομα με βαριά αναπηρία σε περιόδους οικονομικής κρίσης κατά τις οποίες οι δομές και οι υπηρεσίες υποστήριξης τους βρίσκονται υπό κατάρρευση. 

Συγκεκριμένα προτείνουμε επαναφορά των ρυθμίσεων της παρ. 4 του άρθρου 5 του ν. 3232/2004 όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με το άρθρο 37 του ν. 3996/2011, οι οποίες αφορούν στη συνταξιοδότηση των γονέων/συζύγων/αδελφών που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριά αναπηρία και είναι ασφαλισμένοι του Δημοσίου καθώς και όλων των φορέων, ταμείων,  κλάδων  ή  λογαριασμών  που  εντάσσονται  στον  ΕΦΚΑ, βάσει συγκεκριμένων και αυστηρών προϋποθέσεων. Με την ψήφιση των διατάξεων του ν. 4334/2015 και του ν. 4336/2015 οι διατάξεις αυτές δεν βρίσκονται πλέον σε ισχύ. Με το νέο ασφαλιστικό θίγονται ακόμα και τα δικαιώματα των πιο αδύναμων οικογενειών αυτής της χώρας που έχουν να αντιμετωπίσουν το συνεχώς αυξανόμενο κόστος που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών αναπηρίας ατόμων που δεν έχουν τη δυνατότητα αυτοσυντήρησής τους. 

Άρθρο 20: Απασχόληση συνταξιούχων

Στο τέλος της παρ. 7 ζητάμε να εξακολουθήσουν να ισχύουν οι ευνοϊκές ρυθμίσεις που αφορούν στην απασχόληση των συνταξιούχων που έχουν συνταξιοδοτηθεί με το ν.612/77, καθώς και των συνταξιούχων που λαμβάνουν το εξωιδρυματικό επίδομα, οι οποίες προβλέπουν τη μη αναστολή της καταβολής της σύνταξης εφόσον ο συνταξιούχος εργάζεται. 

Ως εκ τούτου ζητάμε να συμπεριληφθεί η ακόλουθη παράγραφος:  «Σε περίπτωση που ο συνταξιούχος αναλαμβάνει εργασία ή αυτοαπασχολείται και υπάγεται στην ασφάλιση του φορέα από τον οποίο συνταξιοδοτείται, οι διατάξεις του άρθ. 63 του Ν. 2676/99, όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ. 1 του άρθ. 16 του Ν. 3863/10, καθώς και καταστατικές διατάξεις που προβλέπουν αναστολή καταβολής της σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας,σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθ. 42 παρ. 1 του Ν. 3996/2011, δεν έχουν εφαρμογή στους συνταξιούχους ασφαλιστικών οργανισμών αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που έχουν συνταξιοδοτηθεί με τις διατάξεις του Ν. 612/77, όπως ισχύει, καθώς και στους συνταξιούχους που λαμβάνουν το εξωιδρυματικό επίδομα».

 Άρθρο 23: Ρυθμίσεις διαφόρων συνταξιοδοτικών θεμάτων 

Στο παρόν άρθρο ζητάμε να προστεθεί παράγραφος 7 ως εξής: 

7. «Κωφοί-Βαρήκοοι με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω δικαιούνται σύνταξης λόγω γήρατος ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας εφόσον συμπλήρωσαν χρόνο ασφαλίσεως 30 (τριάντα) ετών προκειμένου για το Δημόσιο, και ευρύτερο Δημόσιο Τομέα, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ κ.λπ. ή ασφαλίσεως υπολογιζόμενης από τον οικείο ασφαλιστικό φορέα σε 9.000 (εννέα χιλιάδες) ημέρες ασφαλίσεως».

Άρθρο 27: Εφαρμογή κοινών κανόνων ασφαλισμένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

1. Η αναλογική μείωση του ποσού της εθνικής σύνταξης βάσει του ποσοστού αναπηρίας του δικαιούχου και του χρόνου ασφάλισης αποτελεί κατάφωρη αδικία, αφού η Εθνική Σύνταξη χορηγείται για την κάλυψη αποκλειστικά των βιοτικών αναγκών και ουδεμία σχέση έχει με την κάλυψη των αναγκών αναπηρίας. Η προβλεπόμενη αυτή μείωση που φτάνει έως και το 50% του αρχικού ποσού της Εθνικής Σύνταξης σε συνδυασμό με τη μείωση που επέρχεται ανάλογα με το χρόνο ασφάλισης, θα οδηγήσει σε ολοκληρωτική εξαθλίωση και πείνα τους συνταξιούχους με αναπηρία και τους νέους συνταξιούχους μετά την ψήφιση αυτού του νόμου αλλά και τους παλαιούς.
2. Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας και στα εδάφια α και β της παρ. 2 του άρθρου 27 εξαιρεί από τις μειώσειςόσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν.612/1977.  

Ζητάμε όμως τη συμπλήρωση της ανωτέρω διάταξης, δεδομένου ότι υπάρχουν κατηγορίες αναπηρίας που δεν συμπεριλαμβάνονται στο ν.612/77. Ως εκ τούτου ζητάμε την επαναδιατύπωση της διάταξης στις περιπτώσεις α και β της παρ. 2 του άρθρου 27 ως εξής: «…. σε όσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά….».

Επίσης ζητάμε την επέκταση της ανωτέρω ευνοϊκής ρύθμισης σε όλους τους συνταξιούχους με αναπηρία, με τη συμπερίληψη της εξής πρότασης: «Στους συνταξιούχους με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας 50% και ανεξαρτήτως ετών ασφάλισης χορηγείται το 100% του ποσού που αντιστοιχεί στην Εθνική Σύνταξη, όπως αυτό ισχύει κάθε φορά». 

1. Η παρ. 2^α αναφέρει ότι σε περίπτωση νέας κρίσης από τις αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές το ύψος της εθνικής σύνταξης αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τα ανωτέρω και βάσει του νέου ποσοστού αναπηρίας. 

Ζητάμε τη διαγραφή της εν λόγω πρότασης: «Σε περίπτωση νέας κρίσης από τις αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές το ύψος της εθνικής σύνταξης αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τα ανωτέρω και βάσει του νέου ποσοστού αναπηρίας».

1. Στο τέλος της παρ. 2 ζητούμε να προστεθούν οι ακόλουθες περιπτώσεις: ε. «Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες στην οικογένεια του θανόντος υπάρχει μέλος με αναπηρία (τέκνο, σύζυγος) με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω χορηγείται ολόκληρο το ποσό της Εθνικής Σύνταξης όπως αυτό ισχύει κάθε φορά»

στ. «Η  διάταξη της παραγράφου α του άρθρου 5 του ν. 3232/2004, όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 26 παρ. 3 του ν. 4075/2012 ισχύει κανονικά». Οι διατάξεις αυτές αφορούν στην μεταφορά της σύνταξης θανόντος γονέα σε τέκνα ορφανά και από δύο γονείς τα οποία είναι άτομα με βαριές αναπηρίες και πολλαπλές ανάγκες εξάρτησης με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%.

1. Στο παρόν άρθρο προτείνουμε να συμπεριληφθούν ή να αντικατασταθούν διατάξεις με τις οποίες θα αποκατασταθούν αδικίες που έχουν υποστεί οι συνταξιούχοι αναπηρίας και γήρατος  του ιδιωτικού τομέα με την ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του 2^ου μνημονίου και συγκεκριμένα με τις διατάξεις του ν. 4093/12 και της Π.Ν.Π. 4111/2013. Επισημαίνουμε ότι με τους ανωτέρω εφαρμοστικούς νόμους του 2ου μνημονίου προβλέφθηκε η εξαίρεση των συνταξιούχων ατόμων με αναπηρία του δημόσιου τομέα από τις μειώσεις του ύψους των συντάξεων. Σε αυτή την κατεύθυνση προτείνεται και  η επαναχορήγηση δώρων και εορτών αδείας σε όλους τους συνταξιούχους αναπηρίας/γήρατος/θανάτου του ιδιωτικού τομέα που έχουν συνταξιοδοτηθεί για λόγους αναπηρίας.

Ζητούμε να συμπεριληφθούν στο παρόν άρθρο οι εξής διατάξεις: 

Διάταξη 1^η: Τροποποίηση διατάξεων του ν. 4093/2012 και του ν. 4111/13 που αφορούν στις μειώσεις συντάξεων του ιδιωτικού τομέα. 

Η παρ. 4 του άρθρου 34 του ν.4111/13 «Τροποποιήσεις του ν. 4093/12 και Κύρωση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου…» προτείνουμε να αντικατασταθεί ως εξής:

«Το τελευταίο εδάφιο της υποπαράγραφου ΙΑ5 του Κεφ. ΙΑ του ν. 4093/2012 αντικαθίσταται ως εξής:  «Από τις ανωτέρω μειώσεις εξαιρούνται οι δικαιούχοι του εξωιδρυματικού επιδόματος παραπληγίας - τετραπληγίας  και του επιδόματος απολύτου αναπηρίας καθώς και  στα πρόσωπα που εφαρμόζονται οι  διατάξεις του εδαφίου 4 της παρ.  2 του  άρθρου 2 του ν. 4024/2011 και του ν. 612/77 όπως έχουν τροποποιηθεί, συμπληρωθεί και ισχύουν, τα πρόσωπα που υπάγονται στις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 4038/2012 και εν’ γένει οι συνταξιούχοι που έχουν ανάπηρο σύζυγο ή ανάπηρο τέκνο με ποσοστό αναπηρίας 80%» 

Διάταξη 2^η: Τροποποίηση διατάξεων του ν. 4111/13 που αφορούν στο μέτρο της κατάργησης δώρων και εορτών. 

Η παρ. 6 του άρθρου 34 του ν. 4111/2013 ζητούμε να αντικατασταθεί ως εξής:

«Το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης 3 της υποπαραγράφου ΙΑ 6 του άρθρου 1 του ν. 4093/2012 αντικαθίσταται ως εξής: «Εξαιρούνται τα πρόσωπα που αναφέρονται στο εδάφιο 4 της παρ.  2 του  άρθρου 2 του ν. 4024/2011 και του ν. 612/77 όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν, συμπεριλαμβανομένης της διάταξης του άρθρου 32 του ν. 3986/2011 καθώς και συνταξιούχοι που έχουν ανάπηρο σύζυγο ή ανάπηρο τέκνο με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% και συνταξιούχοι οι οποίοι ανήκουν στις κατηγορίες αναπηρίας του ν. 612/77 αλλά έχουν συνταξιοδοτηθεί με γενικές συνταξιοδοτικές διατάξεις». 

Άρθρο 28: Ανταποδοτική σύνταξη

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. όπως προαναφέραμε θεωρεί θετική τη διάταξη της παρ. 2^α  του άρθρου 8 του παρόντος νομοσχεδίου, σύμφωνα με την οποία, σε όσους συνταξιοδοτούνται με τις προϋποθέσεις  των  διατάξεων  του  τετάρτου  εδαφίου  της  περίπτωσης  α`  της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007,  λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τη διάρκεια της ασφάλισής του προκειμένου να υπολογιστεί το ποσοστό αναπλήρωσης των 35 ετών. 

Θεωρούμε δίκαιο όμως, η ανωτέρω ρύθμιση να ισχύσει αντίστοιχα και για όσους συνταξιοδοτούνται τις διατάξεις του ν. 612/77, γιατί διαφορετικά η μείωση του ποσοστού στην αναπλήρωση θα δημιουργήσει συντάξεις δύο ταχυτήτων. 

Ως εκ τούτου, ζητάμε στο τέλος της παρ. 2β την προσθήκη παραγράφου ως εξής: «Στις  περιπτώσεις  συνταξιοδότησης για όσα από τα αναφερόμενα  σε  αυτές πρόσωπα  συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, είτε με  βάση  τις  διατάξεις  του  ν.2084/1992,  ως  συντάξιμες  αποδοχές  επί  των  οποίων  θα  υπολογιστεί  το  ποσοστό αναπλήρωσης των 35 ετών λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τη διάρκεια της ασφάλισής του.»

Άρθρο 29: Προσωρινή σύνταξη 

Στο άρθρο 29 ζητούμε να αναφερθεί με ρητό τρόπο ότι η προσωρινή σύνταξη καταβάλλεται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα στους δικαιούχους που είναι άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και στους γονείς και νόμιμους κηδεμόνες που προστατεύουν άτομα με αναπηρία ή για όσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, ή με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στα πρόσωπα του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007 (ΦΕΚ 210 Α`) είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά.

Άρθρο 31: Ασφαλιστικές παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος ή ατυχήματος εκτός εργασίας.

Οι ασφαλιστικές παροχές λόγω εργατικού ατυχήματος ή ατυχήματος εκτός εργασίας, συνεχίζουν να καταβάλλονται σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις, έως την επανεξέτασή τους από την Επιτροπή του άρθρου 11. 

Άρθρο 35: Εφάπαξ παροχή 

Να αναφερθεί με ρητό τρόπο ότι οι οποιεσδήποτε μειώσεις επέλθουν στην παροχή του εφάπαξ δεν έχουν εφαρμογή για τους δικαιούχους που είναι άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και στους γονείς και νόμιμους κηδεμόνες που προστατεύουν άτομα με αναπηρία ή για όσους συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, ή με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στα πρόσωπα του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007 (ΦΕΚ 210 Α`) είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά, καθώς και για όσους λαμβάνουν επίδομα σύμφωνα με το άρθρο 42 του ν.1140/81 όπως ισχύει για τις κύριες και επικουρικές συντάξεις καθώς και ότι η εφάπαξ παροχή καταβάλλεται σε όλους τους παραπάνω δικαιούχους κατ’ απόλυτη προτεραιότητα.

Άρθρο 44: Εισφορές υγειονομικές περίθαλψης συνταξιούχων

Στο παρόν άρθρο ζητάμε τη συμπερίληψη της εξής διάταξης: «Όσοι συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, ή με βάση τις διατάξεις που αναφέρονται στα πρόσωπα του τετάρτου εδαφίου της περίπτωσης α` της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007 (ΦΕΚ 210 Α`) είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές, όπως ισχύουν κάθε φορά, εξαιρούνται της διπλής ασφάλισης ασθενείας»

Άρθρο 80: Διοίκηση του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.

Ζητάμε τη συμμετοχή εκπροσώπου της Ε.Σ.Α.μεΑ. με τον αναπληρωτή του στο Δ.Σ. του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. 

Άρθρο 92: Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας και εξαιρεί τα επιδόματα στον υπολογισμό του εισοδήματος για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ. 

Για την αποφυγή όμως προβλημάτων κατά την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, θα θέλαμε το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1β να τροποποιηθεί ως εξής: 

«Για τον προσδιορισμό του εισοδήματος αυτού δεν λαμβάνονται υπόψη τα ποσά που αντιστοιχούν στη σύνταξη αναπήρων, θυμάτων πολεμικής περιόδου και κατά την  εκτέλεση της στρατιωτικής θητείας, θυμάτων τρομοκρατίας καθώς και στα πάσης φύσεως επιδόματα που χορηγούνται για τις ανάγκες της αναπηρίας».

Επίσης ζητούμε την αντικατάσταση της παρ. 1 περ. α ως εξής: «α. Στους συνταξιούχους με αναπηρία το ΕΚΑΣ χορηγείται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 του ν. 3996/2011».

 Άρθρο 93: Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφαλίστων Υπερήλικων. 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας και στον υπολογισμό του εισοδήματος για τη χορήγηση του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης ανασφαλίστων υπερηλίκων δεν λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές ενισχύσεις που χορηγούνται σε ΑμεΑ λόγω της αναπηρίας τους.

Θα θέλαμε όμως, για την αποφυγή προβλημάτων κατά την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, την τροποποίησή της ως εξής:

«2. Στο εισόδημα δεν υπολογίζονται: α. τα πάσης φύσεως επιδόματα που χορηγούνται για τις ανάγκες της αναπηρίας». 

Στο τέλος της περ. ζ της παρ. 1 ζητούμε να προστεθεί η εξής πρόταση: «Η παρ. ζ δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση που ο δικαιούχος του επιδόματος είναι άτομο με αναπηρία». 

Άρθρο 96: Παροχές ΕΤΕΑΕΠ - Αναπροσαρμογή καταβαλλόμενων συντάξεων. 

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι ο Υπουργός Εργασίας έκανε δεκτή την πρότασή μας και στον υπολογισμό του ανώτατου ορίου καταβολής κύριας και επικουρικής σύνταξης που αφορά στα άτομα με αναπηρία ή χρόνια πάθηση και των οικογενειών που έχουν μέλη τους άτομα με αναπηρία δεν λαμβάνονται υπόψη τα πάσης φύσεως επιδόματα αναπηρίας. 

Παρά ταύτα, λόγω του ότι το συγκεκριμένο άρθρο υποκρύπτει μείωση των επικουρικών συντάξεων, θα θέλαμε να συμπεριληφθεί στην παράγραφο 8 η εξής παράγραφος: «Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν έχουν εφαρμογή σε όσους συνταξιοδοτούνται με  τις προϋποθέσεις  των  διατάξεων  του  τετάρτου  εδαφίου  της  περίπτωσης  α`  της παραγράφου 1 των άρθρων 1 και 26 του π.δ. 169/2007, είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές όπως ισχύουν κάθε φορά, καθώς και για όσα από τα αναφερόμενα  σε  αυτές πρόσωπα  συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του ν. 612/77 είτε με βάση τις διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτές και ισχύουν κάθε φορά, καθώς και στα πρόσωπα που προστατεύονται από την παρ.6 του άρθρο 34 του ν.4111/2013, καθώς και σε όσους είναι άτομα με αναπηρία ή χρόνια πάθηση και στους γονείς ή νόμιμους κηδεμόνες που προστατεύουν άτομα με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας 67%, οι οποίοι συνεχίζουν να λαμβάνουν την κύρια και επικουρική σύνταξη, σύμφωνα με τα ισχύοντα πριν τη δημοσίευση του παρόντος νόμου.»

Άρθρο 114: Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος 

Παράγραφος 4: Στην παρ. 4 του άρθρου 114 με την οποία τροποποιείται το άρθρο 29 του ν. 4172/2013 ζητούμε να προβλεφθεί ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση των ατόμων με αναπηρία που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα  όπως ισχύει και για τα άτομα με αναπηρία που έχουν εισόδημα από μισθούς και συντάξεις. 

Βάσει των ανωτέρω ζητούμε να προστεθεί η ακόλουθη παράγραφος: 

«Στο άρθρο 29 του ν. 4172/2013 στο τέλος της παρ. 2 προστίθεται παράγραφος ως εξής: 

Για τα φυσικά πρόσωπα με πρώτη δήλωση έναρξης επιτηδεύματος από 1ης Ιανουαρίου 2013 και για τα έξι  (6) πρώτα έτη άσκησης της δραστηριότητάς τους ο φορολογικός συντελεστής του πρώτου κλιμακίου της κλίμακας της παραγράφου 1μειώνεται κατά πενήντα τοις εκατό (50%), εφόσον το ετήσιο ακαθάριστο εισόδημά τους από επιχειρηματική δραστηριότητα δεν υπερβαίνει τις δέκα πέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ.»

Παράγραφος 6: Στο τέλος της παρ. 6 του άρθρου 137 του παρόντος νομοσχεδίου προτείνουμε βάσει της αρχής της αναλογικής ισότητας (παρ. 4 άρθρο 1 του Συντάγματος) να εφαρμοστεί ανάλογη μείωση του φόρου όπως για τα εισοδήματα από εργασία και συντάξεις (άρθρο 16 και 17 του ν. 4172/2013)  είτε του ποσού που αναλογεί είτε του φορολογικού συντελεστή, σε πρόσωπα που έχουν ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% και το μόνο έσοδό τους προέρχεται από εκμίσθωση ακινήτου.  Ως παράδειγμα αναφέρουμε δωρεές από συγγενικά πρόσωπα σε άτομα με βαριά αναπηρία, τα οποία δεν εργάζονται ή δεν λαμβάνουν σύνταξη, προκειμένου να προστατευτούν στο υπόλοιπο του βίου τους.

Επίσης, για την ενίσχυση των σωματείων ΑμεΑ και των οικογενειών τους, πρωτοβάθμιων δευτεροβάθμιων σωματείων που ανήκουν στην Ε.Σ.Α.μεΑ. και της ιδίας της Ε.Σ.Α.μεΑ. ζητούμε να εξετάσετε την απαλλαγή φόρου των εσόδων των ανωτέρω σωματείων ατόμων με αναπηρία  και των οικογενειών τους, οι οποίοι εκμισθώνουν ακίνητα ή ΤΑΧΙ διασκευασμένα κατάλληλα για την μετακίνηση ατόμων με κινητική αναπηρία, και υπό την προϋπόθεση ότι αυτά τα έσοδα διατίθενται για κοινωνικούς σκοπούς που εξυπηρετούν τις ανάγκες των μελών των συλλόγων.

Παράγραφος 8: Στο προστιθέμενο άρθρο  43 Α ¨Επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα φυσικά πρόσωπα¨ καταθέτουμε πάγια πρότασή μας η οποία αφορά στη εξαίρεση των ατόμων με ποσοστό αναπηρίας 80% ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας από την καταβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Άλλωστε ο νομοθέτης ήδη έχει προβλέψει βάσει των διατάξεων της παρ. 2^ε του άρθρου 14 την απαλλαγή τους από το φόρο που αντιστοιχεί σε εισοδήματα από μισθούς συντάξεις και πάγια αντιμισθία.  Ως εκ τούτου ζητούμε το πρώτο εδάφιο της περ. 2 της παρ 8 του υπό συζήτηση άρθρου 137 να διατυπωθεί ως εξής: 

[Προστίθεται νέο άρθρο μετά το άρθρο 43 του ΚΦΕ, ως εξής:

«Άρθρο 43 Α Επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα φυσικά πρόσωπα

2.  Εξαιρούνται και δεν προσμετρώνται τα εισοδήματα των προσώπων που είναι δικαιούχοι της δ) και ε) της παρ. 2 του άρθρου 14 του ν. 4173/2013 καθώς και τα εισοδήματα των προσώπων που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με αναπηρία που θεωρούνται εξαρτώμενα μέλη βάσει του ισχύοντος ΚΦΕ, ……………..]. 

Δοθείσης της ευκαιρίας καταθέτουμε πάγιες φορολογικές προτάσεις της Ε.Σ.ΑμεΑ για την προστασία των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, οι οποίες αφορούν στην τροποποίηση των άρθρων 14 και 17 του ισχύοντος ΚΦΕ ν. 4172/2013: 

Ζητούμε στο παρόν νομοσχέδιο να συμπεριληφθεί τροποποίηση  της περ.ε  παρ. 2 του άρθρου 14 του ν. 4172/2013 ως εξής  :  « Οι μισθοί , συντάξεις και πάγια αντιμισθία που χορηγούνται σε άτομα με νοητική και σωματική αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 80% και πρόσωπα που βαρύνονται φορολογικά με άτομα με νοητική και σωματική αναπηρία που έχουν ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 80%» 

Αιτιολόγηση: Ζητούμε να προστεθεί η συγκεκριμένη παράγραφος για να προστατευτούν οι οικογένειες των ατόμων που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριά αναπηρία. 

Στο άρθρο 17 του ν. 4172/2013 « Πρόσθετες μειώσεις φόρου» για την ουσιαστική προστασία των ατόμων με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% ζητούμε η μείωση φόρου για εξαρτώμενα μέλη να καθορισθεί στο ποσό των 500€, αντί των 200€ όπως ισχύει σήμερα. 

Με εκτίμηση

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ι. ΒΑΡΔΑΚΑΣΤΑΝΗΣ

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΧΡ. ΝΑΣΤΑΣ